Grjót

Myndlistarsamband Íslands hefur kvartað yfir því að sýnd séu verk listamann sem ekki hafi tilskildar listamannagráður og réttindi. Stóru grjótin með kýraugunum sem Árni Jónsen föndraði í grjótinu þurfa því að bíða þess að koma fyrir augu landsmanna um skeið

Danskan

Matthías kvaddi mig svo yndislega í morgun þegar hann kom hlaupandi á eftir mér út: “Pabbi! Húskaðu eftir hönskunum þínum”.

Vetur

Herbergið var opið í nót og gólfið var kalt í morgun. Hnakkurinn á hjólinu mínu var blautur en ég þurrkaði það með hanskanum svo ég kæmi ekki rassblautur í vinnuna.

Æðri máttarvöld

Nærum 2003.

Mér finnst merkilegt hvernig ég opnaði fyrir hugmyndina um æðri mátt.

Ég hef ekki talið mig trúaðan. Er alin upp í trú en hún skipti mig ekki miklu máli. Að mínu mati var biblían bara bull sem einhver hafði búið til, helst íslenskir prestar til forna til þess að geta svínað á lýðnum. Kannski er þetta vegna þess að þetta var viðhorfið sem ég ólst upp við, að hluta. Pabbi minn hafði ekki mikið álit á trúarbrögðum enda tilheyrði amma mín einhverjum sértrúarsöfnuði þar sem það þótti sjálfsagt að droppa við og búa hjá fólki í fæði og húsnæði eins lengi og hentaði. Á guðs vegum alltsaman. Auðvitað.
Read the rest of this entry »